ചില ഓര്‍മകള്‍ അങ്ങനെയാണ്.
എത്രമേല്‍ മായ്ച്ചുകളയാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും വളവിലെവിടെയോ ഒളിച്ചുനില്ക്കുന്നവ. ഒരൊറ്റ നോട്ടത്തില്‍ കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ച് ഓടിവരും.
ഉരലില്‍ കെട്ടിയിട്ടാലും പിന്നാലെ വലിച്ചുകൊണ്ടു നടക്കും.

#സ്വയംകൃതം.

ഇപ്പോൾ വിരിയും ഇപ്പോൾ വിരിയും
എന്നു തിടുക്കപ്പെടുന്നൊരു
പൂമൊട്ടായിരിക്കും.
ഇപ്പോൾ പെയ്യുമിപ്പോൾ പെയ്യും
എന്നു വെപ്രാളപ്പെടുന്ന
ഒരു മേഘത്തുണ്ടായിരിക്കും.
ചെറിയ പ്രാർത്ഥനകളെ
കേൾക്കാതെ പോകിലും
അകത്തു തുറന്നുപിടിച്ചിരിക്കും,
കേൾക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റാത്ത
ഓർമകളെയപ്പാടെ.

-ജയദേവ് നായനാര്‍.

ഇറങ്ങിപ്പോക്കുകൾക്കു മുമ്പുള്ള
ഓരോ തിരിഞ്ഞുനോട്ടങ്ങളിലും
ഓർമ്മകളുടെ ഒരുപാടൊരുപാട്
ഉരുൾപ്പൊട്ടലുകളുണ്ടാകുന്നുണ്ട്..

- പുച്ഛന്‍ നായര്‍.

തുറന്നുപിടിച്ചിരിക്കുകയൊന്നുമില്ല
ഒരു വസന്തത്തെയങ്ങനെയൊന്നും.
ഒരു പൂമണം പോലും അഴിച്ചിടില്ല.
ഒരില പോലും പൊഴിക്കാതെ
ഒരു പൂക്കാലത്തെയാകമാനം അണച്ചുപിടിച്ച്.
നെഞ്ചിലെയിടറുന്നൊരു കാലടിയൊച്ച മതിയാവും
പുമ്പൊടിയുടെ പ്രാർത്ഥനയുടെ
ഇടിമുഴക്കങ്ങൾക്ക്.

- ജയദേവ് നായനാര്‍

ഏതോ റഫ് ബുക്കിന്റെ അവസാന താളിലും,
അവസാനത്തെ വരിയിലെ ഡസ്ക്കിലും.
ഹൃദയ ചിഹ്നങ്ങൾക്കിരുവശത്തായി,
ഇപ്പോഴുമുണ്ട് നീയും ഞാനും.!

-വിനീത് വിനോദ്.

ഗാഢം പുണര്‍ന്നുറങ്ങാന്‍ ഞാന്‍ കൊതിച്ചു വരുന്നത് നിന്റെ തെരുവിലേക്കാണ്.
നിയോണ്‍ പ്രകാശത്തിന്‍റെ എണ്ണച്ചായം നിറമുള്ള വഴിയുടെ അങ്ങേയറ്റത്തെ നിന്റെ രാക്കൂട്ടിലേക്ക്.
നക്ഷത്രാങ്കിതമായ ആ പട്ടുപുതപ്പിനു കീഴെ, മുന്തിരിവള്ളി പോലെ നീയെന്നെ, ഞാന്‍ നിന്നെയും.

#സ്വയംകൃതം.

അവളൊരു ചെമ്പകപ്പൂവ്. അവനൊരു ചിത്രശലഭവും. തേനെത്രയുണ്ടാലും മതിയാവാത്തൊരു ശലഭം. അവള്‍ക്കോ, എത്ര ചുരത്തിയാലും വറ്റാത്ത തേനറകളും.

#സ്വയംകൃതം.

ആദി കേശവന്‍റെ പുല്ലാങ്കുഴലില്‍ ഒരു വിഷാദരാഗം ബാക്കിയുണ്ട്.
യമുനയില്‍ പതിയെ അത് അലയടിക്കുന്നുമുണ്ട്.
മറ്റൊരു ജന്‍മത്തില്‍ ഒരു പ്രണയസുരഭിലകാലത്ത് ശ്രീരാധയ്ക്കായി ഉതിര്‍ന്നൊഴിഞ്ഞത്.!

-കാട്ടുകുറിഞ്ഞി.

പേരറിയാപ്പൂവിന്‍ സുഗന്ധം.
കണ്ണടച്ചുതുറന്നപ്പോ ചുറ്റും വസന്തം.
-ചാരെ നീ.

~സോയ.

പൂ വിരിയുന്നതു കാണാന്‍ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കിയിരുന്ന ഒരു മണ്ടന്‍കുട്ടിയെ ഓര്‍മവരുന്നു.
ആ നിമിഷത്തില്‍ , ആരോ ഒരാള്‍ വന്ന് അവന്‍റെ കണ്ണുപൊത്തിക്കളഞ്ഞു.!

-വിനോദ് നായര്‍ . പേനാക്കത്തി.