ഓരോ ജീവിതത്തിലും ഒരു ടെററിസ്റ്റുണ്ട്.
വ്യവസ്ഥിതി തകര്‍ക്കാന്‍ വ്യക്തിയെ കൊല്ലുന്നവന്‍.
അവന്റെ ശിരസ്സില്‍ ചിലപ്പോള്‍ മയില്‍‌പ്പീലി. ചിലപ്പോള്‍ തലപ്പാവ്. അവന്റെ ആയുധം എ കെ ഫോര്‍ട്ടിസെവെന്‍ മുതല്‍ ഗദയോ മഴുവോ ചക്രമോ വരെ. അവന്റെ വേഷം മഞ്ഞപ്പട്ടോ കാഷായമോ മുതല്‍ പാദം മൂടുന്ന കുപ്പായം വരെ.

- ടെററിസ്റ്റ്. (മീരയുടെ കഥകള്‍), കെ ആര്‍ മീര.

ഇന്നലെയ്ക്കു മുന്‍പേ ഒരു ചിത്രപ്പൂട്ട്.

ഇന്നലെ എന്ന ചിത്രം അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന ദുരൂഹതകള്‍ പൂര്‍ണമാകുന്നത് മണിച്ചിത്രത്താഴിലൂടെയാണ്. യാദൃശ്ചികമായ ചില ആകസ്മികതകള്‍. ഒരിക്കലും ഒരുമിച്ചു പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടില്ലാത്ത രണ്ടു സംവിധായകരുടെ രണ്ടു ചലച്ചിത്രങ്ങള്‍ ഒരു സമസ്യാപൂരണം പോലെ ചേരുംപടി ചേരുന്നതെങ്ങനെ?
സുപരിചിതമെങ്കിലും,
 അല്‍പം കഥപറയേണ്ടതുണ്ട്. ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു വായിക്കാം.

ചില ഓര്‍മകള്‍ അങ്ങനെയാണ്.
എത്രമേല്‍ മായ്ച്ചുകളയാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും വളവിലെവിടെയോ ഒളിച്ചുനില്ക്കുന്നവ. ഒരൊറ്റ നോട്ടത്തില്‍ കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ച് ഓടിവരും.
ഉരലില്‍ കെട്ടിയിട്ടാലും പിന്നാലെ വലിച്ചുകൊണ്ടു നടക്കും.

#സ്വയംകൃതം.

ഇപ്പോൾ വിരിയും ഇപ്പോൾ വിരിയും
എന്നു തിടുക്കപ്പെടുന്നൊരു
പൂമൊട്ടായിരിക്കും.
ഇപ്പോൾ പെയ്യുമിപ്പോൾ പെയ്യും
എന്നു വെപ്രാളപ്പെടുന്ന
ഒരു മേഘത്തുണ്ടായിരിക്കും.
ചെറിയ പ്രാർത്ഥനകളെ
കേൾക്കാതെ പോകിലും
അകത്തു തുറന്നുപിടിച്ചിരിക്കും,
കേൾക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റാത്ത
ഓർമകളെയപ്പാടെ.

-ജയദേവ് നായനാര്‍.

ഇറങ്ങിപ്പോക്കുകൾക്കു മുമ്പുള്ള
ഓരോ തിരിഞ്ഞുനോട്ടങ്ങളിലും
ഓർമ്മകളുടെ ഒരുപാടൊരുപാട്
ഉരുൾപ്പൊട്ടലുകളുണ്ടാകുന്നുണ്ട്..

- പുച്ഛന്‍ നായര്‍.

തുറന്നുപിടിച്ചിരിക്കുകയൊന്നുമില്ല
ഒരു വസന്തത്തെയങ്ങനെയൊന്നും.
ഒരു പൂമണം പോലും അഴിച്ചിടില്ല.
ഒരില പോലും പൊഴിക്കാതെ
ഒരു പൂക്കാലത്തെയാകമാനം അണച്ചുപിടിച്ച്.
നെഞ്ചിലെയിടറുന്നൊരു കാലടിയൊച്ച മതിയാവും
പുമ്പൊടിയുടെ പ്രാർത്ഥനയുടെ
ഇടിമുഴക്കങ്ങൾക്ക്.

- ജയദേവ് നായനാര്‍

ഏതോ റഫ് ബുക്കിന്റെ അവസാന താളിലും,
അവസാനത്തെ വരിയിലെ ഡസ്ക്കിലും.
ഹൃദയ ചിഹ്നങ്ങൾക്കിരുവശത്തായി,
ഇപ്പോഴുമുണ്ട് നീയും ഞാനും.!

-വിനീത് വിനോദ്.

ഗാഢം പുണര്‍ന്നുറങ്ങാന്‍ ഞാന്‍ കൊതിച്ചു വരുന്നത് നിന്റെ തെരുവിലേക്കാണ്.
നിയോണ്‍ പ്രകാശത്തിന്‍റെ എണ്ണച്ചായം നിറമുള്ള വഴിയുടെ അങ്ങേയറ്റത്തെ നിന്റെ രാക്കൂട്ടിലേക്ക്.
നക്ഷത്രാങ്കിതമായ ആ പട്ടുപുതപ്പിനു കീഴെ, മുന്തിരിവള്ളി പോലെ നീയെന്നെ, ഞാന്‍ നിന്നെയും.

#സ്വയംകൃതം.

അവളൊരു ചെമ്പകപ്പൂവ്. അവനൊരു ചിത്രശലഭവും. തേനെത്രയുണ്ടാലും മതിയാവാത്തൊരു ശലഭം. അവള്‍ക്കോ, എത്ര ചുരത്തിയാലും വറ്റാത്ത തേനറകളും.

#സ്വയംകൃതം.

ആദി കേശവന്‍റെ പുല്ലാങ്കുഴലില്‍ ഒരു വിഷാദരാഗം ബാക്കിയുണ്ട്.
യമുനയില്‍ പതിയെ അത് അലയടിക്കുന്നുമുണ്ട്.
മറ്റൊരു ജന്‍മത്തില്‍ ഒരു പ്രണയസുരഭിലകാലത്ത് ശ്രീരാധയ്ക്കായി ഉതിര്‍ന്നൊഴിഞ്ഞത്.!

-കാട്ടുകുറിഞ്ഞി.